I. Bayezid (1354-1403), Osmanlı İmparatorluğu'nun dördüncü padişahı ve Anadolu Türk siyasi birliğini büyük ölçüde sağlayan ilk hükümdardır. Savaş alanlarındaki hızı ve ani manevraları nedeniyle "Yıldırım" lakabıyla anılır. Babası I. Murad'ın I. Kosova Savaşı'nda şehit düşmesi üzerine savaş meydanında tahta çıkmıştır.
Yıldırım Bayezid'in en büyük zaferi, 1396 yılında Haçlı ordusuna karşı kazandığı Niğbolu Muharebesi'dir. İstanbul'u kuşatma altında tutarken Haçlı ordusunun Tuna'yı geçtiğini haber alan Bayezid, ordusuyla inanılmaz bir hızla Niğbolu kalesine ulaşmış ve Haçlıları bozguna uğratmıştır.
Bu zaferden sonra Abbasi Halifesi ona "Sultan-ı İklim-i Rum" (Anadolu Ülkesinin Sultanı) unvanını vermiştir. Bu unvan, Osmanlı'nın İslam dünyasındaki meşruiyetini ve Anadolu üzerindeki hakimiyet iddiasını pekiştirmiştir.
Yıldırım, Anadolu'daki beylikleri (Germiyan, Aydın, Saruhan, Menteşe, Karaman) tek tek ortadan kaldırarak sınırları Fırat Nehri'ne kadar genişletmiştir. Bizans'ı baskı altında tutmak için İstanbul'u tam dört kez kuşatmış ve boğazın kontrolünü sağlamak amacıyla Anadolu Hisarı'nı (Güzelcehisar) yaptırmıştır. Ancak doğudan gelen Timur tehlikesi, İstanbul'un fethini yarım bıraktırmıştır.
Osmanlı tarihinin en büyük travması olan Ankara Savaşı (1402), Yıldırım Bayezid ile Timur arasında gerçekleşmiştir. Ankara'nın Çubuk Ovası'nda yapılan savaşta, Kara Tatarların ve Anadolu beyleri askerlerinin taraf değiştirmesi, Timur'un zırhlı filleri ve sayıca üstünlüğü Osmanlı ordusunu yenilgiye uğratmıştır.
Yıldırım Bayezid esir düşmüş ve 1403 yılında Akşehir'de kahrından (veya hastalanarak) vefat etmiştir. Bu yenilgiyle Anadolu birliği dağılmış, beylikler tekrar kurulmuş ve Osmanlı Devleti 11 yıl sürecek olan Fetret Devri'ne girmiştir. Naaşı Bursa'daki türbesine defnedilmiştir.
2026-TÜRK TARİHİNE YÖN VERENLER