V. Mehmed (1844-1918), Osmanlı İmparatorluğu'nun otuz beşinci padişahı ve 114. İslam Halifesidir. Sultan Abdülmecid'in oğlu, II. Abdülhamid'in kardeşidir. 31 Mart Vakası sonrası II. Abdülhamid'in tahttan indirilmesiyle 1909 yılında, 65 yaşında tahta çıkmıştır. Osmanlı tarihinde tahta çıkan en yaşlı padişahtır. Genellikle asıl adı olan "Sultan Reşad" olarak anılır. Yumuşak huylu, dindar, Mevleviliğe yakın ve siyasi hırsları olmayan bir padişah olarak tanınır.
Sultan Reşad, "Meşrutiyet Padişahı" olarak tahta çıkmış, ancak devlet yönetimindeki etkisi sembolik düzeyde kalmıştır. İktidar ipleri tamamen İttihat ve Terakki Cemiyeti'nin (özellikle Enver, Talat ve Cemal Paşaların) eline geçmiştir. Padişah, önüne gelen belgeleri itirazsız imzaladığı için halk arasında kendisine "Dolmabahçe Noteri" yakıştırması bile yapılmıştır. 1913'teki Bab-ı Ali Baskını ile İttihatçılar yönetime tam hakim olmuş ve Padişah tamamen devre dışı kalmıştır.
Saltanatı, Osmanlı'nın en büyük toprak kayıplarını yaşadığı dönemdir. 1911'de İtalya ile yapılan Trablusgarp Savaşı sonucunda Kuzey Afrika'daki son toprak parçası olan Trablusgarp ve Bingazi kaybedilmiştir.
Hemen ardından 1912'de patlak veren Balkan Savaşları ise tam bir felaket olmuştur. Dört Balkan devleti (Bulgaristan, Yunanistan, Sırbistan, Karadağ) birleşerek Osmanlı'yı Avrupa'dan atmış, Selanik, Manastır, Üsküp gibi 500 yıllık Türk şehirleri ve Rumeli'nin tamamı elden çıkmıştır. Edirne dahi geçici bir süre Bulgarların eline geçmiştir.
Devletin tükendiği bir noktada, İttihat ve Terakki yönetiminin kararıyla Osmanlı Devleti, Almanya'nın yanında I. Dünya Savaşı'na girmiştir. Sultan Reşad, Halife sıfatıyla 14 Kasım 1914'te "Cihad-ı Ekber" (Büyük Cihat) ilan ederek dünya Müslümanlarını İngiltere ve Fransa'ya karşı savaşa çağırmıştır. Ancak bu çağrı, Arap coğrafyasında beklenen etkiyi yaratmamış, aksine bazı Arap liderler İngilizlerle işbirliği yapmıştır.
Savaşın tek parlak zaferi olan Çanakkale Zaferi bu dönemde kazanılmış olsa da, diğer cephelerdeki ağır yenilgiler imparatorluğun sonunu getirmiştir.
Ömrü sarayda hapis hayatıyla ve saltanatı büyük savaşlarla geçen Sultan Reşad, imparatorluğun Mondros Ateşkesi ile resmen teslim olmasını görmeden, savaşın bitimine aylar kala 3 Temmuz 1918'de kalp yetmezliğinden vefat etmiştir. Naaşı, sağlığında Eyüpsultan'da hazırlattığı türbesine defnedilmiştir. Osmanlı padişahları içinde mezarı Eyüp'te olan tek padişahtır. Yerine kardeşi VI. Mehmed (Vahdettin) geçmiştir.
2026-TÜRK TARİHİNE YÖN VERENLER